Odpowiedź na nasze pytania od Pani Hanny Gronkiewicz-Waltz.
1. Co zamierza Pani zrobić w związku z kierowcami,
którzy notorycznie źle parkują zajmując ciąg komunikacyjny
na chodnikach (dotychczasowe rozwiązania w postaci mandatów
od Straży Miejskiej nie przynoszą efektów)?
Dajmy
szansę Straży Miejskiej - uważam że regularne akcje mogą
przynieść pożądane skutki. Przykładem są akcje przeciw
nielegalnemu handlowi. Zwiększymy oddziały SM zajmujące się
nielegalnym parkowaniem.
2. Co planuje Pani, jeśli
chodzi o przystosowanie przestrzeni publicznej do osób
poruszających się z wózkami dziecięcymi i na wózkach
inwalidzkich?
Ułatwienie poruszania się po mieście w tym
osób niepełnosprawnych to jeden z priorytetów opracowanej w
minionej kadencji Społecznej Strategii Warszawy. Jest to proces
wieloletni zakładający działania na różnych płaszczyznach. Będę
kontynuowała rozpoczętą w minionej kadencji dynamiczną wymianę
taboru na niskopodłogowy - do końca przyszłej kadencji z
warszawskich ulic znikną stare ikarusy, dojedzie także ostatni z
zamówionych 186 nowoczesnych tramwajów. Kontynuować będę także
remonty ciągów komunikacyjnych - m.in.
kładek (wyremontowaliśmy w ciągu ostatnich czterech lat ponad 15),
chodników, węzłów komunikacyjnych, dostosowanie budynków
użyteczności publicznej, których właścicielem jest miasto. Dalej
będę finansowała usługi transportowe dla osób
niepełnosprawnych.
3. Jeśli planowane są remonty
chodników i obniżenia krawężników przy przejściach dla
pieszych, to czy jest już ich wstępny plan lub projekty?
Musimy
pamiętać że za remonty oraz budowy nowych połączeń także
pieszych w Warszawie odpowiadają Zarząd Dróg Miejskich, Zarząd
Miejskich Inwestycji Drogowych oraz dzielnice-tam też są
odpowiednie projekty.
4. W przypadku rewitalizacji skwerów
lub parków niezbędne są konsultacje społeczne- jak Pani je
widzi i czy w ogóle planuje?
Przykład pl. Grzybowskiego
pokazuje że można i warto konsultować się z mieszkańcami przy
planowaniu rewitalizacji przestrzeni miejskiej. Chciałabym
popularyzować i upowszechniać taki model przygotowania
inwestycji.
5. Kiedy urzędy dzielnic zostaną w pełni
przystosowane do potrzeb rodziców i dzieci? Chodzi tu o
zachowanie standardów w postaci przewijaków w toalecie, wejść
z podjazdami dla wózków, dystrybutorów wody i dodatkowych
krzeseł w poczekalniach, kącikach zabaw dla
najmłodszych
i pokojach laktacyjnych.
Warto podkreślić że to właśnie
w tej kadencji wszystkie Wydziały Obsługi Mieszkańców wyposażone
zostały w przewijaki, automat z wodą, w 17 z 18 WOMach są kąciki
dla dzieci. W urzędach dzielnic zaczęły także pojawiać się
także pokoje dla matek karmiących. Będzie ich przybywać w
kolejnej kadencji.
6. Jaka kwota na infrastrukturę
rowerową powinna zostać wpisana do Wieloletniego Programu
Inwestycyjnego i na które inwestycje? Czy uważa Pani, że powinna
ona odzwierciedlać poziom ruchu rowerowego wmieście (Np. 1% ruchu =
1% kwoty na inwestycje drogowe idzie na rowery)?
Trudno
określić dokładne kwoty, czy nawet je rozdzielać bo musimy
pamiętać że wiele ścieżek powstaje w ramach inwestycji drogowych
- jak np. budowa mostu północnego czy węzła drogowego
Łopuszańska.
Z pewnością na kluczowe projekty będziemy
chcieli zarezerwować stosowne środki. Na przykład z naszych analiz
wynika, że koszt stworzenia systemu roweru publicznego to
kilkanaście milionów złotych i taką kwotę będziemy chcieli
zabezpieczyć, gdy firma wybrana w przetargu zakończy przygotowania
programu funkcjonalno - użytkowego (zgodnie z zapisami umowy ma być
gotowy do końca tego roku).
7. Czy uważa Pani za
efektywny dotychczasowy sposób funkcjonowania Sekcji Rowerowej w
Biurze Drogownictwa Urzędu Miasta Warszawy? Jeśli nie, to co trzeba
zmienić i jak zamierza Pani tego dokonać?
Na pewno dobrym
krokiem było wpisanie w system pracy całego Biura zadań z zakresu
infrastruktury rowerowej. Poprawić należy pracę koordynatorów w
dzielnicach i rozważyć wzmocnienie Biura.
8. Jakie ma
Pani zastrzeżenia do istniejącej infrastruktury rowerowej w
mieście? Jakie kroki zamierza Pani podjąć, żeby poprawić jej
stan?
Silną stroną warszawskich ścieżek rowerowych jest
ich długość -276 km. Słabą to że nie tworzą spójnej sieci.
Silną stroną jest powstawanie parkingów rowerowych na parkingach
Parkuj i Jedź, słabą, że brakuje ich na innych węzłach
przesiadkowych.
Zależy mi na tym żeby w Warszawie rower
urósł do rangi alternatywnego środka poruszania się po mieście.
Dlatego chciałabym zwiększyć tempo budowy ścieżek rowerowych do
ok. 25 km rocznie. Znacznie zwiększę ilość stojaków
rowerowych.
9. Które nowe inwestycje rowerowe uważa Pani
za najważniejsze? Jak będzie Pani działała/działał na rzecz ich
pilnej realizacji?
Powstaną trasy w ciągu ul.
Radzymińskiej, Wolskiej - Kasprzaka, czy ul. Grójecka. Te ścieżki
zapewnią możliwość sprawnego i bezpiecznego dojazdu rowerem do
centrum miasta po ulicach o dużym natężeniu ruchu. Ważne jest też
wytyczanie ścieżek w samym centrum. Mam nadzieję, że sytuacja
finansowa pozwoli nam zrealizować połączenie na odcinku Emilii
Plater - Noakowskiego czy wzdłuż ul. Nowowiejskiej.
Kluczowy
projekt to wspomniana wyżej budowa systemu roweru publicznego.
10.
Jak zamierza Pani korzystać z doświadczeń innych miast w Polsce i
na świecie w zakresie infrastruktury rowerowej?
Których?
Obserwujemy doświadczenia innych metropolii
europejskich w tworzeniu i zarządzaniu systemem roweru publicznego.
Jak wspomniałem wyżej, przygotowujemy się do stworzenia takiego
systemu w Warszawie - chcielibyśmy aby w śródmieściu i w
częściach dzielnic z nim sąsiadujących powstało 120 wypożyczalni
na 2 tys rowerów. System miałby łączyć także kampusy uczelni z
metrem.
Podpatrywaliśmy także popularność dworców
rowerowych w innych metropoliach - miejsc gdzie nie tylko można
zostawić rower ale także skorzystać z prysznica czy warsztatu,
napić się kawy. Dlatego właśnie uchwalony plan miejscowy dla
ścisłego centrum Warszawy - otoczenia Pałacu Kultury i Nauki daje
możliwość stworzenia dworca rowerowego na wzór Chicago. Mam
nadzieję, że przyjdzie czas gdy do biurowców na pl. Defilad czy do
Muzeum Sztuki Nowoczesnej warszawiacy będą przyjeżdżać na
rowerach. W przyszłości dworce rowerowe mogłyby powstawać
przy wyższych uczelniach i w zagłębiach biurowych.
11.
Obecnie Warszawa ma duże problemy z wykorzystaniem nawet niewielkich
funduszy na budowę tras rowerowych. W szafach leży wiele bardzo
ważnych dla ruchu rowerowego projektów. Jakie zmiany zamierza Pani
podjąć w ZDM, ZMID i innych jednostkach by zlikwidować ten palący
problem?
Jak już wcześniej wspominałam ścieżki
rowerowe budujemy w Warszawie nie tylko jako oddzielne projekty. Ale
także w ramach dużych inwestycji drogowych. Raczej powinniśmy
patrzeć na długość budowanych ścieżek. W ostatnich latach
długość tras rowerowych przyrastała o ok. 15 km rocznie. Tak jak
mówiłam chciałabym to tempo zwiększyć. Także z wykorzystywaniem
środków nie jest aż tak źle. ZMID w tym roku planuje wykorzystać
ok. 3/4 z 9 mln zł przeznaczonych tylko na budowy ścieżek
rowerowych. Choć tu także jest pole do poprawy.
Zamierzam
nadać rozwojowi infrastruktury rowerowej priorytet - tak zrobiłam w
przypadku rozwoju komunikacji miejskiej w mijającej kadencji.